.

گزارش کار شماره ۱۰۷: مشاوره، تأمین مصالح و اجرای عملیات زهکشی و ایزولاسیون پروژه ساختمان مرکزی بنیاد (بنیاد تعاون ودجا)
آدرس: میدان نوبنیاد، خیابان لنگری، جنوب ورودی غربی شهرک شهید چمران

کارفرما: بنیاد تعاون ودجا
مشاور: مهندسین مشاور عمران ایران
پیمانکار: شرکت توحید سازه صنعت

سیستم آب بندی و زهکشی: زهکشی سطحی کف و دیواره‌های پایدار شده به همراه یک لایه آب بند غشایی ژئوممبران PVC و واتراستاپ در تراز طبقات
تراز نهایی کف گود: 26- متر
تراز ایستابی آب: 30- متر
مساحت پروژه: 3230 متر

روش پایدارسازی: نیلینگ، انکراژ به همراه شمع‌های فلزی بنددار
جنس خاک محل ساختگاه: شن و ماسه رس دار SC-GC با افزایش میزان ریزدانه از عمق ۳۰ متری
 مروری برشرایط پروژه از منظر آب بندی و زهکشی:
پروژه ساختمان مرکزی بنیاد تعاون ودجا با کاربری اداری در زمینی با مساحت تقریبی 3200 متر مربع واقع در خیابان لنگری شامل 8 طبقه منفی بوده که پی سازه آن در عمق 26 متری از سطح زمین واقع گردیده است. پس از بررسی‌های انجام شده توسط متخصصین آب بندی و زهکشی در شرکت سپنتا، برروی نقشه های سازه ای مطالعات ژئوتکنیک و برداشت های انجام شده از محل احداث مخاطرات و عوامل موثر بر طراحی سیستم ایزولاسیون سازه مذکور به شرح ذیل بوده است

زهکشی و آب بندی پی سازه

1- تراز آب زیرزمینی:

در مطالعات ژئوتکنیکی پروژه به وجود تراز ایستایی آب تا عمق نهایی حفاری گمانه‌ها اشاره نشده ولی برداشت‌ها از محل ساختگاه در زمان اجرای شمع‌ها پایدارسازی گود نشان داد تراز ایستایی آب در ضلع غربی پروژه حدود ۴ متر و در ضلع شرقی در عمق ۱۵ متری واقع گردیده که این موضوع گواه حرکت آب از ضلع شمال غربی به سمت جنوب شرقی پروژه بوده است. باتوجه به آیین‌نامه‌های ایزولاسیون سازه زیرزمینی این تراز ایستایی آب روی سازه تأثیر چندانی نخواهد داشت.

2- جنس خاک:

جنس خاک در این پروژه عمدتاً از نوع شن و ماسه رس‌دار SC-GC بوده که با افزایش عمق خصوصاً در اعماق بیشتر از ۳۰ متری میزان ریزدانه افزایش می‌یابد. لذا از این موضوع می‌توان برداشت کرد که با کاهش نفوذپذیری خاک در عمق مذکور و عدم امکان گذردهی مناسب، آب روی این لایه قرارگرفته و باعث ایجاد تراز ایستایی گردیده است.

۳- روش پایدارسازی:

روش پایدارسازی پروژه با بهره‌گیری از نیلینگ، انکراژ و شمع‌های فلزی انجام پذیرفته که لازم است قبل از اجرای هرگونه عملیات ایزولاسیون غشایی، بستر سازی مناسب با شیب کمتراز  15 درصد اصلا گردد.لازم به توضیح است در صورت عدم آماده‌سازی بستر آسیب جدی به هر نوع غشاء ساز منتخب وارد گردیده و عملا کارایی خود را از دست خواهد داد.

4- سازه اصلی:

سازه اصلی این پروژه شامل در قسمت زیرزمین فونداسیون رادیه به ضخامت 6/1متر به همراه سازه اسکلت فلزی و دیواره‌های حائل بتنی می‌باشد. وجود رطوبت زیاد در طبقات زیرزمین باعث ایجاد تأخیر فرایند اکسیداسیون و کربوناسیون روی اسکلت سازه خصوصاً سازه‌های فلزی می‌گردد لذا در این پروژه به کارفرما پیشنهاد گردید تا از یک لایه غشاء ساز ژئوممبران PVC  بهره مند شود.

5- روش ایزولاسیون سازه زیر زمینی :

در ایزولاسیون سازه زیرزمینی این پروژه ابتدا از روش زهکشی سطحی بصورت کامل در قسمت کف و دیواره‌های گود استفاده گردید تا از ایجاد هرگونه فشار هیدرواستاتیک احتمالی که ممکن است در اثر خرابی در سیستم فاضلاب همسایه‌ها، شکست لوله‌های انتقال آب و یا موارد اینچنینی بوجود آید جلوگیری شود. بدین منظور در قسمت کف از کانال‌های زهکشی و روی دیواره‌ها از زهکش‌های پلیمری پیش ساخته حفره‌دار (دیمپل شیت) استفاده شده است. همچنین جهت جلوگیری از انتقال رطوبت به اسکلت سازه از یک لایه غشاء ساز ژئوممبران PVC  با ضخامت ۲ میلیمتر که در تراز طبقات به وسیله واتراستاپ منقطع می‌گردد بهره برده شد. توضیحات تکمیلی طراحی ایزولاسیون در سازه‌های زیرزمینی را می‌توان از وبسایت این شرکت به آدرس: www.sepantagroup.org دریافت نمایید .